ಒಂದು ಕವಿತೆ
ಸಂತೆಬೆನ್ನೂರು ಫೈಜ್ನಟ್ರಾಜ್
ಕಡಲಿಗೆ ಮುಖ
ಮಾಡಿದಷ್ಟು
ಎಂದೋ ಮುಳುಗಿದ
ದೋಣಿ ಗಳ ಆತ್ಮಗಳು
ಮಾತಿಗಿಳಿಯುತ್ತವೆ!
ಆಲದ ಮರದಡಿ
ಪದ್ಮಾಸನ ಹಾಕಿ ಏಕಾಂತ
-ವರಸಿ ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿದರೆ ಎಲ್ಲೋ
ಬುದ್ಧ ನಕ್ಕಂತೆ ಭಾಸವಾಗಿ ಏಳುತ್ತೇನೆ!
ಹೆಜ್ಜೆಗಳಿಗೇನೂ ಹೇಳದೇ
ದಾರಿ ಮುಗಿದು ತುದಿ ಮುಟ್ಟುವವರೆಗೂ
ಸಾಗ ಹೊರಟರೆ
ಗುರಿ ಸಿಗದೆ ಚಡಪಡಿಸೋ ಮನಸುಗಳೇ
ಎದುರಾಗುತ್ತವೆ
ಕತ್ತಲು...